Yine bir tablomla baş başayız.Bu resmi çok sevdiğim bir arkadaşım için doğum günü hediyesi yapmıştım.28 Temmuz'a hazırdı.Fakat,hala bende duruyor :) İkinci doğum gününe mi saklasam bilemedim.

Neden martı diye sorarsanız,Ekincim tam bir martı aşığıdır da ondan.Bayılır seslerine.Hatta bende onunla ilgili bir yazı bile yazmıştım.Okumak isterseniz tık tık .O yazımda da Ekin'in martı sevgisini belirtmeden geçmemişim.

Boyutu diğer tablolarıma göre daha küçük.Ve en önemli özelliği,fotoğraftan çalıştığım ilk resim olması.

Nasıl olmuş sizce ? 

Blogumu açtığım günden beri yazmayı beklediğim 2 şey vardı..Gerçekleşmesini bekleyip de tüm duygularım ve mutluluğumla yazmak için can attığım..

İkisini de yazamadım..Çünkü,ikisi de gerçekleşmedi..
İnsanın canını en çok ne acıtır,bilir misiniz ? 

Emek verip de sonunda bir hiç'le baş başa kalmak..

Hayal kırıklıkları kanatır en çok yaraları..En çok büyüten onlar olduğu gibi..

'Hayat' diyorlar adına,acısıyla-hayal kırıklığıyla-kah mutluluktan,kah üzüntüden akıttığın gözyaşlarıyla-en keyifli halleriyle kimi zaman..'Hayat' işte..
Hayal kırıklığının teselli de yoktur.Hiç bir sargı bezi saramaz hayal kırıklıklarını..Bin bir cam parçacığından daha çok acıtır canını..
Hayaller kurdum defalarca..Uçuk değildi hayallerim bu kez.Olması gerekeni istedim hep..Olması gerekeni bekledim..Ama tüm hayallerime ağzının payını verdi hayat,bir kez daha..
Asıl o zaman ne yapacağını bilemez insan,ağzının payını aldıktan sonra..Şimdi hangi umuda sarılsam diye bekler..Tutunamadan yaşanmaz ki..
Elde avuçta ne varsa tükettikten sonra..Bir 'hiç' olarak kalakalmak..Nereye ait olduğunu bile unuttuyor insana..
Ben ve hayallerim..Ben ve beklediklerim..Ben ve hayal kırıklıklarım..Yine baş başayız..Sayısını hatırlayamadığım kadar çok olduğu gibi..

En iyi bildiğim şeyi yapıyorum yine..Yazıyorum..
Söyleyemediklerimi,anlatamadıklarımı,kimselerle konuşmadıklarımı..
Hani sözlerin bittiği anlar vardır ya,cümlelerin değersizleştiği..O anlar..
Bende o anlarda dudaklarımdan sessiz çıkan cümleleri harfleştiriyorum..Derinleşsin manaları diye..
Belki benim anlatamadıklarımı onlar becerebilir diye..
'Hadi kalk' diyorum kendime..'Kalk ve bir şeyler yap ! Sonra aynada yansıyan silüetime bakıyorum..Soruyor bana 'Ben ne yapabilirim? ' diye..
Bakışıyoruz uzun uzun..Ben ona,o bana..Sözlerin bittiği anlar dedim ya..Bu anlar işte..
Yağmurlar gelecek,pencereme damla damla çarparak,akıtacak benim artık akmayan gözyaşlarımı..Sıcak bir yer arayacağız,belki bir battaniye..Benim aradığım o sıcaklık gibi..
Sus diyorum konuşma..Artık söylenecek neyin kaldı ki..Sus..! Konuşma ve bir şeyler yap..
Kimseyle konuşmuyorum uzun zamandır..Diyorum ya yorgunum..Anlatacak ne kaldı ki..Bir bir tükendi cümlelerim..
Susuyorum yalnızca..Yazmak kafi geliyor bazen..
Bir şeyler yapmak gerek..Konuşmadan,söylemeden.Olması gerektiği zaman,olması gerektiği gibi..Beklendiği gibi..
Bir yol ayrımında hissediyorum yine kendimi..Ama bu sefer başrol oyuncu ben değilim.Ben oynadım tüm sahnelerde rollerimi.Ben konuk oyuncuyum bu sefer..Replikler karşıma nasıl gelirse ben ona göre devam edeceğim..Doğaçlama olacak bu sefer..
Yol ayrımındayım bu kez yine..Yol nereye götürse ben gideceğim..Karar bende değil..Ben sadece misafirim..
Sus ! Konuşma..Yapacaksan sen yap,bana hiç bir şey söylemeden..Sadece yap,yapmak istediklerini..Ben dahil olurum..

1 Eylül..Takvimsel olarak yazı geride bıraktığımız tarih..Sonbahara geçiş yaptığımız..

Hüznün mevsimidir sonbahar..Bitişlerin mevsimi..

Renklerin değiştiği..Günlerin giderek kısaldığı..Sıcak günlerin serin gecelere dönüştüğü..

Yaz seven biri olarak sonbaharın hüznünü yazın bitiş hüznüyle birleştirerek yaşayanlardanım..

Yazın sıcacık havası,tenlerin bronzluğu,her yerden yükselen müzik sesleri..Gece esen ılık rüzgarı..Sokakların geceleri gündüzden daha çok olan kalabalıklığı..

Yaz bambaşka işte benzemez hiçbirine..

Her bitiş yeni bir başlangıçtır..Aynı zamanda başlangıçların da mevsimi sonbahar..Adına bakmaksızın..Yeni bir hayatın..Yeni bir okul yılının..Yeni dizilerin belki de..Tiyatroların verdiği aradan çıkıp da yeni sezona giriş yaptığı..En patlama yapması beklenen filmlerin vizyona sokulmak üzere beklendiği..Evlerin kışa hazırlandığı..

Yine yeni bir mevsimi bitirmişken olduğum yerde saymak..Herkes başlangıçlara hazırlanıyorken benim hala o başlangıcı bekliyor olmam..Hüznün asıl sebebi belki de..

Hem bitiş-hem başlangıç mevsimi dedik sonbahara..Belki de sıkıntılarımın sonu olur kimbilir..Adının tersine güzel günlerin de başı..

1 Eylül bugün..Yeni mevsimin başlangıcı..O halde hoşgeldin sonbahar..

 Zaman yenilenme zamanı,zaman moral depolama zamanı..Güzel planlarım var gelecek günlere dair.Zaman mutlu olma zamanı..