Madem bugün Dünya Şiir Günü.O halde bende şiir seven bir insan olarak bugün sevdiğim bir şiiri sizlerle paylaşmak istedim..

Yazmak yerine Müşfik Kenter'in o güzel yorumuyla okunmasını tercih ettim.İşte Orhan Veli'nin 2 şiiri..

Orhan Veli Kanık-İstanbul'u dinliyorum Gözlerim Kapalı

Dün ki postumu okuduysanız nasıl da gönlümden geçenin olduğunu göreceksiniz.Okumadıysanız okumak için tık tık.Belki nargile isteğim olmadı ama dost-sohbet-keyif üçlüsünün en alasını yakaladım dün gece :)

Dün tam bunları içimden geçirirken çok çok çok sevdiğim,arkadaş kelimesinin bile yetersiz kaldığı en vefalı dostlarımdan Berilciğimle konuştuk.Ben pijmalarımı giymiş,yüzümü temizlemiş dizimi izlemek üzere beklerken onun güzel bir teklifiyle karşılaştım.Dediğim gibi teklifine hayır diyemeyeceklerim var.Saatin ilerlemiş olduğunu önemsemeden kendimi hemen Beşiktaş'a atıverdim.

Ee misafirliğe gidilir de eli boş gidilir mi hiç :) Aldım bir güzel şarabımı.Keyif yapalım diye :)

Mumumuzu bile yaktık,öylesine romantik bir ortam yarattık kendimize :) 'Seninle dışarıda buluşunca buluşmuş saymıyorum' dedi Beril.Evet aynen bende aynı hislerdeyim sanki yetmiyor bize kısacık zamanlar.

Seni çok seviyorummm arkadaşımmm,senden bahsetmediğimi söylüyordun blogumda ama bakk bu sadece senin içinnnnn :)))

Daha nice nice yıllar boyu bu güzel hislerimizle aynı anları yaşayabilmek,böyle kadeh kaldırabilmek dileğiyle...

Canım ne çekti biliyor musunuz ?Nargilee. Buram buram kokan bir nargile.Kokusu burnuma geldi adeta.Bugün Tophaneden geçmiş olmanın etkisi de olabilir bu tabi.Ama dün gece de aklımdaydı.

Sigara seven biri değilim fakat,nargileyi onla aynı kefeye koymuyorum ben.Epey de zaman oldu içmeyeli aklıma geldi şimdi.

Şöyle bir çıksam dışarı hava ılık olsa mesela.Çeksem nargilemin dumanını içime ardından o dumanla beraber göndersem tüm olumsuzlukları,umutsuzlukları,hayal kırıklıklarını..Nane severim ben nargile de.İçerken yaksın boğazımı diye.Bir yandan nanenin mentol kokusu,diğer yandan dumanı doldursa etrafımı.

Ee yanına da ne yakışır.Bol köpüklü Türk kahvesi..Lokum da isterim ama ben.Çifte kavrulmuş olandan.

Bahar geldi derken tekrar kışa döndü mevsim.ılık olsun istedim ama ben hava.Hafif hafif de essin,ürpertsin içimizi.

Yanına ne gider bu nargile-kahve çiftinin.Dost gider tabi ki..Sohbetiyle nargilenin dumanından çok saran etrafını..Derin derin sohbetlere daldıran.Kendini iyi hissettiren..

Ahh nasıl da çekti canım şimdi bunları..Üşenmesem çıkacağım.Ama hiç olmadığım kadar üşengeç oldum bu aralar,söylememe gerek yok bile.

Nargile dumanından bile edebiyat parçalamaya hazır bir bünyedeyim ben ,bilenler bilir.O yüzden kısa kesiyorum yazımı.

He ama biri hazırlan seni almaya geliyorum der ve nargile teklifinde bulunursa da cevabım hayır olmaz elbet :)

En kısa zamanda eski enerjik hallerime dönmek dileğiyle

Bildiğiniz gibi 1 Temmuz'dan itibaren Google Reader kapanacağından dolayı takip ettiğimiz blogları kaybetmemek adına Bloglovin aracılığıyla takip edeceğiz.

Beni Bloglovin'den takip etmek için TIK TIK

Yandaki Bloglovin sembolünden de takip edebilirsiniz.

Son günler olur olmaz şeylere hayal kırıklıklarım var benim :( Zaten yeterince yokmuş gibi..

Hala işsiz olduğum ve iş arama sürecimin devam ettiği doğru.Ama hala bir ses yok hiç bir yerden.Olacak gibi olanlar olmadı mı oldu.Fakat,sonunda olmadı işte ..Çok oldulu olmadılı bir cümle oldu bu böyle :)

Son günler umutlarım nedensiz bir şekilde artış göstermeye başladı.Sanki işe girecekmişim gibi dolabımdaki kıyafetlerimi deneyip,işe uygun giyiniyorum.Evrene sinyal yolluyorum böylelikle kendi çapımda :) Secret felsefesini duymuşsunuzdur.Bende kendi kendime Secret yapıyorum işte.

Bir kaç ilanı benimseyip,o şirketleri araştırıp,yerleri,çalışma şartları hakkında bilgi edinip,sanki ben girecekmişim gibi davranmaya,evrene sinyal yollamaya başladım.

Dün gece de beni yarın görüşmeye arayacaklar diyerek yattım.Hatta her gece telefonumu özellikle şarj edip,yastığımın altında uyuyorum ki aradıklarında hemen uyanıp,açabiliyim diye.(Genelde sabah benim uyuduğum saatlerde aradıkları için)

Heh ne diyordum dün gece öyle nedensiz,garip bir şekilde umutlandım.Arayacaklar falan diye.Sabah n'oldu aramadılar tabi ki.Bende saçma sapan bir hayal kırıklığına büründüm.Ama beni arayacalardı diye :( Hala da sayıklıyorum.

Çok sıkıldım anlayacağınız bu bekleyişten.Tamam bol bol uyku,boş boş gezme falan cazipmiş gibi gelebilir ama artık yolumu çizmek,önümü görebilmek istiyorum.İş başvurusu,görüşmesi bunlarla ilgili söyleyecek bir sürü şeyim var elbet ama yakınmanın yeri olmasa gerek.

Mezun olmuşum,ne istediğimi biliyorum,kriterlerim fena da sayılmaz.Kaç aydır da bekliyorum.Artık istediğim gibi bir iş istiyorum..Çok mu şey istiyorum ki :(