14 Eylül 2014 Pazar

0

Haydi Devam O zaman

Bugünden itibaren kendine gelme zamanı.
Silkelenme,uyuşukluktan,bıkkınlık-tembellikten kurtulma.
Dün temiz bir hava aldım,kendime geldim.
Yeni kararlar aldım.Tembel tembel boş oturmaktan kurtulmak üzere.
Evdeki dağınıklıkları toplayarak başlıyorum.
Çöpleri de atmalı mesela.
Yemek yapmaya başlamalı.En sevdiğim şey değil mi.
Sorumluluklarımı devam ettirme zamanı.Kendime olan sorumluluklarım.Yapmam gerekenler.
Evdeki boş tuvale uzun zamandır yapmayı düşündüğüm resmi de artık yapmalı.Ortanca çiçekleri..
Bahçeli ev hayalimin en belirgin simgesi ortancalar..Bahçemde huzurlu bir kahvaltı hayal ederken,renk renk ortancaların içinde düşlüyorum kendimi.2 dal koparıp,masanın ortasına yerleştirmeli bir de..Renk katsın,huzur versin diye.
Heh işte mutfağıma asmalı o ortanca tablosunu da..Öyleyse başlamalı bir yerden.
Uzun zamandır ara verdim bloguma.Geri dönmeli,yazmalı..
Belki de bu melankolik hallerin sebebi dolup dolup da yazamadığımdandır.
Eskiden başından kalkmaz,yazardım içimdeki her şeyi.Hem yazar,hem de okurdum blogdaşlarımın her bir yazdığını.Telefonum bozulup eski bir telefona kaldığım zamanlarda bile oradan devam ettim takip etmeye.
Şimdi kocaman ekranı olan akıllı bir telefonum varken üstelik,uzak kaldım buralara.
Önce iş yoğunluğu dedim,bahane ettim.Haksız da değildim üstelik.
Şimdi işten ayrıldım.Üstelik bayıla bayıla gittiğim işimden !
Yine bomboş zamanlardayım.Her ne kadar bayıla bayıla gitmesem de en azından boş olmamak iyiydi.İyi sayılacak maaşım ve bir de 7/24 arabam vardı.En iyisi de bunlardı işte.Kısmet..
Uzun bir deniz-kum-güneş seanslı tatilden sonra yine kürkçü dükkanına döndüm.Döndüğümden beri var olan bu tembellikten kurtulup,eski enerjik hallere geri dönüyorum.
Haydi o devam o zaman..Kaldığım yerden,kaldığım gibi..



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder