20 Kasım 2013 Çarşamba

4

Yağlı Boya Tablom-Paris


Benden yine bir Paris tablosu..Siyah beyaz..Daha önce de yapmıştım böyle bir tablo.Bakmak isterseniz tık tık .Ama kıyasladığım zaman bunu daha çok beğendim.Sanki elim daha da gelişiyor gibi.
Birine diye bir resme başladığımda güzelleştiği an kıyamıyorum..Ve en sonunda da annem el koyuyor :) Bu da aynen öyle oldu.Şuan salonda yerini aldı bile.

Çok sanatsal bir kuşum var ayrıca :)

18 Kasım 2013 Pazartesi

8

İşe Başlıyorum :)


Bu yazıyı yazmanın bile hayalini kurmuş biri olarak günlerdir tek kelime etmemem çok manidar olsa gerek.Haksızlık etmeyeyim kendime,bir post yazmıştım bunu anımsatan.Okumak isterseniz tık tık
Okuduysanız üçüncü şahıs olarak bahsettiğimi göreceksiniz.İlginç değil mi ? O kadar anlatmamışım hiç bir şey.
Ama böyle oluyormuş galiba..Uzun zaman bekleyip de her şeyinizi bağladığınız şey bir anda sizin olunca tepkisiz oluyormuş insan..
Belki de daha olayın farkında değilim..Henüz somutlaştıramadım..Bakalım gidince göreceğiz :)
Gelelim işime :)
Aslında şöyle söyleyeyim.Ben iş bulmanın ötesinde kendimi ikna ettim diyelim.Çünkü,istediğim bir sektör vardı.Kariyer planımı yapmıştım.Bir çok kez reddettim başka alanları..Ama süreç uzadıkça uzadı..Seçemiyormuşsun ne yazık ki..
Geçen Pazartesi ilk görüşmeye gitmiştim.Görüşmem kendimce iyi geçmişti.Cuma günü ikinci görüşmeye gittim.Meğer onlar beni almak için çağırmışlar.Teklifi yaptılar,düşün bize geri dön dediler.Sağolsun benim tez canlı ailem hemen kabul et diye daha 1 saat olmadan aratıp,kabul ettirdiler.Şimdi haksızlık da etmem istemem çünkü ben üzüldükçe-ağladıkça onlarda üzülüyordu.Bir gün önce yine gözyaşı döktüğüm sırada telefonum çalıp da çağrıldım görüşmeye..Ki uzun zamandır da sıkıntılı süreçlerdeydim,her ne kadar pozitif olmak için büyük çabalar harcasam da..
İlaç sektörü değil ama kendi alanında iş hacmi büyük bir firma..Labaratuvar sistemleri üzerine çalışan bir firma.Bende bir kimyager olduğumdan dolayı aslında tam da benim işim.İngilizcemin gelişecek olması da beni en çok çekenlerden biri oldu açıkcası.
Benim hiç tecrübem yok.Ne sektör olarak ne de herhangi bir iş..Uzun süredir iş arayışındaydım.
Aslında tecrübesi olan,dil anlamında hiç bir sorunu olmayan adaylarda gelmiş.Fakat,karakter olarak yapı olarak beni uygun görmüşler.Bendeki o ışığı görmüşler kendi tabirleriyle :) Enerjimi iyi yansıttığımı düşünüyorum bende :) Bu da gurur verici kısmı.Üstelik kendim internetten  başvuru yapıp da gittiğim ve tamamen kendi çabalarımla girdiğim yer olması da ayrıca güzel.
Yazmadım yazmadım şimdi de çok yazdım böyle :) zaten bana söylemedim diye kızacak çok arkadaşım var,hissediyorum :) Ama önce ben kendim sindirmek istedim,ne yapayım..
Perşembe günü başlıyorum işe.Neden hafta ortası derseniz ben hemen başlamak istiyorum dediğim için.Koşuyolu'nda şirketim.Her ne kadar ben Avrupa yakasında ikamet etsem de ulaşımım rahat oluyor-3 araçla gitmeme rağmen :)
Bugün yarın belgelerimi toplayacağım.Artık iş hayatı beni beklesin :)) 
Hee bu arada masama çiçeklerimi de bekliyorumm :)


Hayat bazen geç gülse de,elbet gülüyor..Sabret yeter ki..
2

Yağlı Boya Tablom-Manzara


Yaz başından beri tamamlanmayı bekleyen bir tabloydu.Sonunda tamamladım ama bir türlü paylaşamadım.Her zaman söylerim resim yapmak için bile sağlam bir kafa gerekiyor diye.Yoksa olmuyor,böyle aylarca bekliyor benim bu tablomda olduğu gibi..
Bunu öz dedem kadar sevdiğim bir komşu dedemize yaptım.91 yaşında kendisi..Öz dedelerimden hiç bir farkı yoktur benim için..Bende baktıkça içi açılsın diye bu tabloyu yaptım kendisine.Şuan duvarını süslüyor :)
Hatalarım eksik gördüğüm yerlerim elbet var.Ama çok bekledi artık bitsin diye bıraktım bende.
Diğer tablolarıma bakmak için tık tık
Buraya da tık tık
Ve buraya da tık tık

16 Kasım 2013 Cumartesi

0

Lal Olursun Bazen..


Hep bu anı bekliyordu...Bütün ümitlerini buna bağlamıştı..O istedikçe yürekten,daha çok uzaklaştı istediği..Pes etmedi koştu peşinden..Bazen ümitsizliğe kapıldığı da oldu,bazen olumsuzlukların kamçıladığı da..Ama o hep istedi..
Şimdi bir başlangıca adım atmaya hazırlanıyorken,susuyordu..Konuşmuyor,sevinmiyordu..Sevinemiyordu belki de..Lal olmuştu resmen..
Ya daha somutlaşmadığı içindi..Görmesi lazım,dokunup-hissetmesi lazımdı..Belki de bu kadar sessiz mi olacaktı diye düşünüyordu..Artık ne bekliyorsa..
Hep olduğu gibi içinden tekrar ediyordu..
'Her şey güzel olacak,her şey güzel olacak..'

13 Kasım 2013 Çarşamba

0

Nasıl Kızıyorum Kendime Bazen


Sitemim kendime büyük..Evet kızıyorum kendime çoğu zaman.Neden mi?Binlerce soru var belleğimde.Binlerce yapılmayı bekleyen şey.Yapmıyorum..Yapamıyorum..Neden bilmiyorum..
Bazen sağlam bir kafam olmalı bunu yapmak için diyorum.Bazen başka bahaneler ardına sığınıyorum.İşin kötüsü aklımdan geçirip de yapmadıklarıma kızıyorum..
Zamanı dolu geçirmeyi,sürekli üretmeyi severim ben.Zaman boşa geçtikçe yitirdiklerime üzülüyorum..
Bazen de birden çok istediklerime kızıyorum..Seç bir tane diyorum..Ne istediğimi bilemediğim zamanlar oluyor bazen..
Aslında kızamıyorum bazen de kendime..Çünkü,ilerlemek istediği her yolu tıkanmış biriyim neticede..Hangi yola uzansam önüne taş koyulan..Kendimi bulmaya çalışıyorum belki de..
Haksızlık da etmem istemem şimdi kendime..Çok da boşa geçirmiyorum zamanı..Mesela resim yapıyorum son günler..Yazıyorum çoğu zaman da..Ama işte yürüyemiyorum istediğim yollarda..Sitemim hep buna..
Kararlarım var yeni yeni..Bunları uygulamak istiyorum artık..
Kendimi kendime kanıtlamak,her şeyden öte istediğim yalnızca bu..

9 Kasım 2013 Cumartesi

4

O Bir Minnoş :)


Evet gördüğünüz üzere bir oğluşum oldu artık :) Aslında bir hayvan edinmeyi istiyordum uzun zamandır.Ben golden cinsi köpek çok istiyorum fakat,evimiz buna hiç müsait olmadığı için hayal olmaktan öteye gidemiyor.
Balık,kaplumbağa gibi hayvanları da besledim.Balık çok uzun ömürlü olmuyor ne yazık ki.Kaplumbağa ise kocaman olana kadar senelerce büyüttüğüm oldu.Uzun zamandır kuş sahibi olmamıştım.Tesadüfen aa hadi kuş alayım dedim ve aldım getirdim eve.


Daha o kadar küçük ki..Rengi de çok güzel bir mavi.Gökyüzü deseni gibi..İsim bulamadım henüz küçük çocukları sevdiğim gibi minnoş diye diye seviyorum bunu da:) Daha ilk gün olmasına rağmen çok alıştık birbirimize.Elimde duruyor,öpüyorumm.Ben bu kadar kısa sürede bu kadar çok bağlanacağımı düşünmemiştim.




Oğluşumla bizden selamlar :))

7 Kasım 2013 Perşembe

0

Bir İş Görüşmesi Günlüğü


Uzun süredir iş arayan bir insan olarak bir sürü iş görüşmem oldu.Daha önce bunlarla ilgili bir yazı yazmadım.Halbuki öyle maceralarım var  ki :) İstanbul'un dört bir yanını gezdim iş uğruna :)
Kendimden ve iş arayışlarımdan burada bahsetmiştim.O isyanımın üzerine çok istediğim ve 4 ayrı yerden başvurduğum ilaç firmasından görüşmek için aradılar.Üstelik istediğim pozisyon.Bendeki heyecan doruklardaydı.Fakat, fazla heveslenmemeye,hayal kurmamaya çalıştım.Düşüşlerim çok yüksekten oluyor bu sefer.
Dün erkenden kalktım ve 4 araç değiştirerek firmaya vardım.Mülakatın toplu yapılacağını biliyordum ve hiç toplu mülakata katılmadığım için meraklıydım.
Yavaş yavaş gelmeye başladıkça rakiplerim,kıyafetlerine göre eledim kafamda :)Doktora yapmayı biliyorsun da kot pantolonla iş görüşmesine gelinmeyeceğini öğrenememişsin dediğim bile oldu içimden:)
10 kişilik bir grup olarak masaya yerleştik.Her zamanki tipik sorular başladı.'Kolay bulabildiniz mi? 'Firmamızı araştıran oldu mu?' gibi.Tabi ben her zamanki gibi konuşmaya-anlatmaya başladım.Seviyorum bu özgüvenli tavrımı :)
2 tane karakter sınavı adı altında sınava girdik.Daha sonra imla sınavına girdik.Evet yanlış duymadınız ilaç firmasında imla sınavı :) Ve tabi ki ardından İngilizce sınavı..İşte beni bitiren o oldu.Neredeyse hiç bir şey yapamadım diyebilirim.Öylesine zordu ki.İlaç çevirisi vardı bir de.O derece teknik.Hem tecrübesiz-yetiştirmek üzere arayıp,hem de bu denli teknik bir sınav yapmaları da ilginç doğrusu.
Bitti mi? Hayırr :) Bir de sunum yaptık.Topluluğa kendimizi tanıttık,kariyer planımızı,işe alınmamız dahilinde stratejimizi anlattık.Ben o kısımda iyi olduğumu düşünüyorum.Severim topluluk karşısında konuşmayı,sunumları falan :)
Mülakatlar böyle devam edecekti 3 gün daha.Öncesinde de olduğuna göre o kadar çok kişiden hiç şansım olduğunu sanmıyorum.Çünkü,beni İngilizce bitirdi.Yurt dışı deneyimliler-İngilizce bölümden mezun olanlar-master yapmış olanlar falan sayarsak uzar gider.Ki 2 defa daha mülakata çağrılacakmış olumlu görünenler.
Umutlarım kırılmış bir şekilde evime döndüm paşa paşa :) Aldığım dersler oldu elbet.Yeni kararlar aldım mesela.Aynı zamanda istediğim alanın o olduğunu bir kere daha kanıtlamış oldum kendime.Ve yeni kararlarımla yol almaya karar verdim.Onu da başka bir zaman yazacağım artık :)
İş kadını gibi giyinmekle iş kadını olunmuyormuş,yaşayıp görüyorum :)

5 Kasım 2013 Salı

10

Blogum 1 Yaşında :)


Geçen yıl bugün açmıştım blogumu.Zor günlerdeydim.Adı bile bunu kanıtlıyor işte.Bordo Düşlerim..'Pembe düşlerim vardı,büyüdüm,bordo oldu..'
Yazmak beni en çok rahatlatan şeydi..İhtiyacım vardı buna.Çok yalnızdım çünkü..İyi de geldi..Yazdım,yazabilmek için uğraşlar buldum.
Zaman çabuk geçiyor..1 Yıl olmuş bile :) O zamanlar çok iyi şeyler yazamadım.Hep hayatımı düzene sokmak için uğraştım.Şöyle olsun bunu yazacağım,böyle olsun şunu yazacağım diye de hayaller kurmaktan kendimi alıkoyamadım.
Herkes hayatında böyle bir sınav denecek dönem geçiriyor olsa gerek.Bende bir çok şey öğrendim bu süreçten..
Bundan sonra daha güzel şeyler yazabilmek ve olabilmek dileğiyle..
Düşlerimiz hep pembe kalsın..

4 Kasım 2013 Pazartesi

11

Ben Ne Mi İstiyorum ?


Sorunlarım olduğundan hep yazılarımda bahsettim ya da melankolik yazılarımdan siz anladınız.Peki neydi benim sorunum-sorunlarım ?
Öncelikle kendimden bahsetmek istiyorum.Ben geçen yıl Kocaeli Üniversitesi Kimya bölümünden mezun oldum.İlaç sektöründe çalışmayı istiyorum.Fakat,neredeyse 1,5 senedir işsizim.Sürekli başvurularımı yapıyorum,mailler atıyorum.Ama yok ! 
Ne istediğini biliyorsan her şey daha da sıkıntı.Ben kariyer planını yapmış bir insanım.Ama o adımı atamıyorum ne yazık ki.Üniversiteye başladığım zamandan beri ilaç sektöründe çalışmayı ve en az 3 senedir de hangi departmanlarda çalışmak istediğimi biliyorum.Ama bir yol alamıyorum ne yazık ki.
Ve geçen kıştan beri de başka sorunlar yaşadım.Hepsi üst üste geldi.Benim çözümüm işe girmekti.Sabrettim sürekli.Herkese ve her şeye..Ama hala çözüme ulaşamadım.Bekliyorum.Hayat hala bana sabret deyip duruyor.
Evet işte ben şuan için iş istiyorum.Aslında başka problemlerim de var.Ve nasıl çözeceğimi bilemediğim.Ama en azından düğümün ilk söküğü böyle çözülebilir diye düşünüyorum.Kaybettiğim özgüvenimi tekrar kazanmak istiyorum.
Ben ki zaman konusunda çok hassas bir insanken bu kadar zamanı boşa harcamak zoruma gidiyor.Dolu dolu yaşamayı severim ben,boş bir hayat bana göre değil.Artık düzenli bir hayata kavuşmak ve yol almak istiyorum.Hayatımı yoluna sokmanın tek çözümü bu.
Çok mu şey istiyorum ben? Artık 'sabrın sonu selamet' olmasının zamanı gelmedi mi ?